• Petra Hibma

IK GA HET DOEN! (3)

Juni 2015. Het is half tien ’s avonds. Ik ben net klaar met werken en zit aan de keukentafel met een wijntje. Eindelijk tijd om even te mijmeren over mijn hippische ambities. Mijn mobiel gaat. “Peet, met mama! Ik ben in het ziekenhuis want je vader kreeg weer een hoofdpijnaanval. Maar het is een hersenbloeding.” Mijn hart staat even stil. Ik weet rustig te blijven en zeg dat we zo snel mogelijk naar Frankrijk komen. Want daar zijn ze met de caravan aan het toeren.

Half juli 2015. Elf uur ’s ochtends. Gisteren teruggekomen uit Frankrijk. Ik zit aan de keukentafel in het niets te staren. Pas na wekenlang pushen bij instanties lukte het om mijn vader naar Nederland te krijgen. Hij is ernstig ondervoed, uitgedroogd en met een daverende longontsteking direct opgenomen op de intensive care. De Franse slag hadden ze een beetje té letterlijk doorgevoerd in dat ziekenhuis en daardoor zweeft hij nu op het randje van de dood.

Denken aan mijn toekomstig hippisch bedrijf is nu echt de ver-van-mijn-bed-show. Ik voel me leeg en lusteloos. Ik besluit om naar stal te gaan om mijn merrie Zoë eindelijk weer te zien. Misschien ga ik me dan beter voelen. Ze heeft me al gehoord en staat met gespitste oren te wachten. Alleen al bij het zien van haar mooie, lieve koppie ontlaad ik. Terwijl de tranen stromen staat ze geduldig naast me. Mijn handen gaan over haar gladde, gouden zomervelletje en ik kalmeer langzaam. Ze ziet er goed uit! Ik ben mijn stalgenoten dankbaar. Zij hebben al die tijd voor Zoë gezorgd en het heeft haar aan niets ontbroken. Ik hoor de zwaluwen kwetteren en zie ze af en aan vliegen. Wat is het toch heerlijk hier op De Dijckhoeve, denk ik. Hier kom ik tot rust. Al zestien jaar lang.

September 2015. Mijn mobiel gaat. Het is manlief. “Peet, ik heb verrassing voor je. Ik heb een suite geboekt op de Veluwe. Het gaat nu goed met je vader, dus we hebben wel een weekendje samen verdiend, vind je niet? We kunnen daar lekker gaan brainstormen. Tenminste, als je dat wilt.” Of ik dat wil? Ik ben in no time boven om in te pakken. Thuis kom je toch nooit helemaal ‘in the flow’ omdat er altijd wel iets is dat je afleidt. Ik vind brainstormen heel leuk. Maar helemaal losgaan over het bedrijf dat je zelf wilt gaan beginnen, dat is geweldig! Het begint alweer te kriebelen. Yes, ik ga het nog steeds doen!